Włodzimierz Łajming
Biografia
Włodzimierz Łajming (ur. 7 lutego 1933 w Tczewie, zm. 17 sierpnia 2022 w Gdańsku) był polskim malarzem i rysownikiem oraz profesorem nauk o sztukach pięknych. Był absolwentem i długoletnim pracownikiem PWSSP w Gdańsku (od 1996 roku Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku), gdzie studiował w pracowni prof. Juliusza Studnickiego.
W 1962 roku rozpoczął pracę w gdańskiej uczelni jako asystent Krystyny Łady-Studnickiej. W latach 1975–1981 był prodziekanem Wydziału Malarstwa, Rzeźby i Grafiki, a od 1981 do 1984 pełnił funkcję dziekana. Od 1984 do 2003 prowadził dyplomującą pracownię malarstwa na Wydziale Malarstwa i Grafiki. W latach 1984–1986 pełnił funkcję prorektora, a w okresie 1988–1991 był kierownikiem Katedry Malarstwa i Rysunku. W 1988 roku otrzymał tytuł profesora.
Należał do PZPR. Był członkiem zespołu teatrzyków 'CO TO' i 'TO TU'. Był członkiem Instytutu Kaszubskiego. Od 1966 roku był członkiem Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, a od 1998 roku był jego członkiem honorowym. W latach 1987–1993 pełnił funkcję przewodniczącego zarządu GTPS.
Jego pierwszą żoną była Bogdana z domu Szuba (1931–2004), także absolwentka i wykładowczyni PWSSP w Gdańsku. Drugi związek małżeński zawarł w 2007 roku z Jagodą z domu Rutkowską, primo voto Olechno (ur. 1944), psychoterapeutką. Ojciec Ziemowita.
Zmarł nagle na Dworcu Głównym w Gdańsku i pochowany na cmentarzu w Skrzeszewie.
W swojej twórczości posługiwał się językiem malarskiej abstrakcji. Istotną rolę w jego pracach odgrywała chłodna kolorystyka (odcienie błękitu i granatu). Do pejzażu wprowadzał martwą naturę. Często powtarzającymi się motywami były zamykająca horyzont góra, uchylone bramy, wrota i proste drzwi.