Jan Zaremba

Ksiądz, pedagog i działacz narodowy
24.05.1874 20.10.1939 Tczew

Biografia

Jan Zaremba urodził się 24 maja 1874 roku w Tczewie w rodzinie kolejarza. Po nauce w Pelplinie i Starogardzie, w 1899 roku przyjął święcenia kapłańskie w Pelplinie. Po studiach w Monachium i pracy w parafiach, od 1904 nauczał matematykę i nauki przyrodnicze w Collegium Marianum w Pelplinie, a w latach przed 1918 promował język polski jako wykładowy.

Był członkiem Towarzystwa Naukowego w Toruniu (1918–1933) i zaangażował się w tworzenie polskiej oświaty na Pomorzu. W 1920 objął stanowisko dyrektora Seminarium Nauczycielskiego w Lubawie, jednocześnie ucząc matematyki i religii. W 1933 przeszedł na emeryturę; został uhonorowany przez biskupa Stanisława Okoniewskiego tytułem radcy duchownego ad honores.

Po wybuchu II wojny światowej 20 października 1939 został aresztowany i rozstrzelany przez Niemców w Tczewie. W 1945 ekshumowano pomordowanych księży, w tym ks. Jana Zaremby; zwłoki przewieziono i pochowano w Pelplinie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Promował polską kulturę na Pomorzu, wprowadzając język polski jako wykładowy
Członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu (1918–1933)
Dyrektor Seminarium Nauczycielskiego w Lubawie (1920)
Utworzenie i rozwój polskiej oświaty na Pomorzu (1919)
Złoty Krzyż Zasługi (1930)

Ciekawostki

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi w 1930 roku.
20 października 1939 został aresztowany i rozstrzelany przez Niemców w Tczewie.
W 1945 ekshumowano pomordowanych księży; ks. Zaremba rozpoznano w grobie w pobliżu koszar.

Udostępnij